Lo camin dels escolans de Bèlpèg per anar a l'escòla a Betelha

« Del temps que ieu anèri a l’escòla, a cinc ans, de 1913 a 1922, nos caliá far dos quilòmestres per anar de Bèlpèg a Betelha ont se trobava èstre l’escòla.
Lo vilatge èra partajat en tres : lo mas naut, lo mas d’al mièg e lo mas bas.
Nos caliá plan un quart d’ora per far aquel camin a pè.  Autant lo dimenge per anar a la messa e, apèi, a vèspras, a doas oras.
Per partir de Bèlpèg, cadun aviá son camin qu’anava rejoindre la rota a Bilhòra ont i aviá una sorça, que fasiá un riu que garnissiá lo pesquièr, ont tot lo vilatge anava lavar las bugadas.
Al contorn de Bilhòra, i aviá de caminses que venián d’al mas naut, d’al mas bas e d’al mas d’al mièg. I aviá una crotz. Sus aquela, los escolièrs prumièrs que passavan metián una pèira : roja, blanca o grisa selon lo mas que èra. Per contunhar d’arribar a l’escòla, nos atendiam per far una brava ribambèla en arribent a Betelha.
E per nos donar entrenament, cantàvem la marcha dels esclòps que lo pepè nos aviá ensinhada. »

[“Cinc sous costèron, (ter)
Los esclòps.
Quand èran (ter)
Nòus,
Quand èran (ter)
Nòus.

Ieu los batèri...

Cinc sous de tachas...

Ieu los farrèri...

Ieu los trauquèri, (ter)
Los esclòps.
Quand sia(gu)èron (ter)
Vièlhs,
Quand sia(gu)èron (ter)
Vièlhs. »