Lo miu cocut encara es pas vengut…
Joseph VEYRE
Conscrits - fête - musiciens
Bourrée chantée
2001
Introduction
Faute de musiciens, on faisait danser à la voix en interprétant des pots-pourris, en chantant “al tra-la-la” ou en utilisant des objets du quotidien (peigne, bouteille et cuillères…).
Informant
« Lo miu cocut,
Encara es pas vengut, (bis)
E quand vendrà,
Passarà per Laguiòla,
E sus l’Aubrac,
Cantarà coma un fòl. (bis)
Lo miu cocut,
Encara es pas vengut, (bis)
S’es pas vengut,
Serà tombat a l’ai(g)a,
S’es pas vengut,
Sai que serà fotut ! (bis) »
Encara es pas vengut, (bis)
E quand vendrà,
Passarà per Laguiòla,
E sus l’Aubrac,
Cantarà coma un fòl. (bis)
Lo miu cocut,
Encara es pas vengut, (bis)
S’es pas vengut,
Serà tombat a l’ai(g)a,
S’es pas vengut,
Sai que serà fotut ! (bis) »


