Antonin de Maffre

« Vendiá de trogans e los portava quand aviam cuèch. Alara voliá pas d'argent. Portava una brava sietada de trogans e i balhàvem una tarta. 
E èra pas un braconièr pel peis question de minar o d'empoisonar… El pescava pas qu'ambe lo filet o a la man. Era braconièr a la man.
A soassanta-dètz ans l'ai vist cabussar dins un gorg alai. Cabussava coma voliá.

Piejava los rainalds o las polidas, las feinas… 
La feina aviá una valor extraordinària. 
Canitròt èra anat a la fièira de mièja-carèma, a Rodés, e vendèt un polit setze mila francs. El vendèt doas feinas dotze mila francs. E avián de rainalds e maitas… Pareis que diguèron qu'èran tornats ambe cinquanta mila. 
Podiam crompar, après la guèrra, mai d'un parelh de buòus…

Aviá facha la barca ambe de pòsses. Sautava un gorg mès, se i aviá tròp d'ai(g)a, i aviá de corrent quand mème, aviá fach installar un eram, se teniá a l'eram e guidava la barca.
Sautèrem un còp mès i tornèrem pas !
Ne'n neguèt pas cap mès…

Amb una bicicleta, aviá fach un carrelièr e envoiava lo farrat sul fial, s'anava romplir tot sol, anava al riu e, après, lo tornava montar.

Pendent la Guèrra de 14, èra desertur, aquel òme. Los pensionaris de 14, totes passavan aquí, davalavan a Rancilhagon e passavan per La Planca de Maffre. Qualqu'un venguèt per l'espiar. Faguèron l'enquèsta e finiguèron per lo trapar, los gendarmas. Lo trapèron e lo prenguèron. S'evadèt. Per lo tornar trapar, venguèt un òrdre “chasse à l'homme". Requisicionèron los caçaires. Èra pas de nòstre costat, èra de l'autre costat de Viaur, èra de Centrés. Faguèron una caça a l'òme ambe òrdre de li tirar dessús, non pas de lo tuar, se podián, mès de lo blessar. Alara se rendèt.
Siaguèt condamnat, s'engatgèt dins la legion. Anèt a Suez, que mème disiá qu'un batèu aviá colat e aviá traversat lo canal de Suez a la nada.
Aviá la crotz de guèrra, aviá de citacions.
Tornèt abitar aval, après. »